Het etiket van de GGZ

Gepubliceerd op 8 mei 2021 om 01:59

Over de etiketteermachine van de GGZ. Je weet wel: de dingen die in bulk aan de man en vrouw gebracht worden en geen fluit opbrengen. Voor jou toch niet.

Degenen die me kennen, weten dat ik regelmatig te kampen heb met fikse migraine aanvallen, clusterhoofdpijnen. Ik heb astma. Ik heb zowat continue een zenuwwortel gekneld zitten in mijn ruggengraat (degeneratief chronisch lijden en scoliose). Mijn lichaam reageert nog eens extra onder stress, happy me (maar niet heus). Psychosomatisch lijden, noemen ze dat in deftige termen. Er is een tijdje geweest dat ik niet meer buiten durfde, zonder een paniekaanval. Dat is volgens de DSM-5, dan weer agorafobie. Ik heb een traumatische ervaring gehad, te lezen in mijn blog Huisje Boompje Beestje, en daar hield ik dan weer PTSS met een angststoornis aan over. Ook heb ik geregeld overprikkeling, door iets wat de psychologen "autisme" noemen. Ohja, en als kind was ik een ADD-er

 

Ik heb alle etiketten even in het dikgedrukt gezet, niet om zielig te doen hoor. Maar het toont wel aan, waar een mens tegenwoordig uit bestaat: diagnoses. En het stomme van de hele zaak is: de enige diagnoses waar je hier in dit geval zeker van kan zijn, dat zijn de FYSIEKE diagnoses. Niet de MENTALE. 

 

Je leest dat ik schrijf: "door iets wat de psychologen autisme noemen". Ik ben het namelijk niet eens met deze diagnose. Nog steeds niet. En hij is gesteld ergens in 2017/2018. Op 5 minuten wist degene tegenover mij dat ik autist was. Nouja, mijn moeder kreeg een vragenlijst, ik kreeg een vraag of 500 te verstouwen en een paar gesprekken. En dat was het. Geen tests voor de rest, geen andere zaken. Noppes. Nada. Niente. 

 

Zelfs een kind word, voor het ter wereld komt, al onderworpen aan verschillende tests. Syndroom van Down, open ruggetje, weet ik veel wat ze er allemaal op kunnen zien. Ik heb gelukkig zelf geen kinderen. Maar het etiketteren begint dus al in de baarmoeder. A.d.h.v. het etiket in de baarmoeder, word er wel of geen actie ondernomen. Hoe gaat het kind in de toekomst zijn? Komt er wel een kind, of is de schade dusdanig, dat het niet levensvatbaar is? Welke voorzieningen dienen getroffen voor het kind zijn behoeften? Vaak zien ouders het leven wat ze voor hun spruit in gedachten hadden, in duigen vallen bij zulke diagnoses. En dan is het kind er nog niet eens. Maar het droombeeld is reeds uiteengespat als een zeepbel....

 

Wat ik hiermee wil zeggen is: zodra het kind er is, word het behandeld volgens de etiketten. Heb je een druk kind? ADHD. Heb je een in zichzelf gekeerd kind, dat sociaal niet helemaal on top is? Autist. Weent je kind veel? Dan kan het weer hoog gevoeligheid zijn. Een term die overigens NIET word gebruikt en aanvaard door de psychologen die heden ten dage hun job uitoefenen. Dat werd me zelf verteld door de psycholoog die ook op 5 minuten wist dat ik autistisch was. Dat zegt genoeg, zou ik zeggen... En álle bovenstaande diagnoses hebben een overlap van ongeveer 80-90 procent met elkaar. Besef je hoeveel dat is?! Hoe snel er een misdiagnose kan ontstaan? En dan zijn dit nog maar 3 etiketten. Dan heb ik het nog niet over comorbiditeit. En van die 80-90 procent overlap, slaat 70-75 procent op? Juist, élke levende mens bijna!

 

Wat is het toch dat een mens niet zonder die verdomde etiketjes kan? Waarom kunnen we elkaar niet gewoon aanvaarden zoals we zijn??? En beseffen dat we allen dezelfde zijn. En dat we niet uit diagnoses bestaan. Waarom je laten leiden door een diagnose, als je leven veel meer inhoud heeft, dan een stom etiketje? Als je druiven moet hebben in de winkel, maar de prijs hangt er niet bij... Laat je ze dan liggen, als je ze echt moet hebben? Dan neem je ze toch ook nog mee? Of ben ik de enige die het zo ervaart? Dus waarom laten we een mens liggen, als we wat op het etiketje staat niet direct kunnen plaatsen of peilen? 

 

De etikettendrang, is net als de technologische vooruitgang, en als geld, iets wat veel en veel te veel macht heeft gekregen in de huidige maatschappij. Mensen zijn blind geworden, voor zichzelf en elkaar. Voor eigen behoeften en die van een ander. We denken dat een etiket het makkelijker maakt. Dat technologie het makkelijker maakt. Dat geld het makkelijker maakt. Ok, dat laatste klopt eigenlijk wel....*dammit*

 

Maar het zijn wel zulke futiele dingen op de grote schaal... Etiketten maken misschien makkelijk, maar niet gelukkig. We denken dat technologische vooruitgang het ons makkelijker maakt, maar het zal ons niet gelukkiger maken. We denken dat geld het ons makkelijk maakt, wat klopt, maar de keerzijde is hier ook dat het ons niet gelukkig maakt. 

 

Waarom blijven we geloven in het nut van etiketten, als het eigenlijk dus maar weinig mensen helpt? En dan heb je je etiketten.... maar je zit er nog altijd mee. En dan heb je misschien handvatten gekregen tijdens je cursus psycho-educatie. In mijn geval niet en kwam ik gefrustreerder buiten, dan dat ik binnenging. Echt op het piswoeste af. (NB: voor me piswoest te krijgen is er best veel nodig). Maar je hebt nog dagelijks dezelfde strijd, dezelfde valkuilen, dezelfde moeilijkheden. Maar je zit nog altijd in hetzelfde leven. Alleen bestaat je cv uit etiketten. De focus bij jou en bij anderen, ligt op de etiketten. 

 

Kwestie van perspectief. De term: "ik heb autisme, ik ben geen autisme", om even een voorbeeld te noemen, is eigenlijk belachelijk. Waarom? Als je geen autisme bent, waarom verwijs je er dan toch even naar? Je erkent het, terwijl je het ontkent. Daarmee geef je te kennen, in anderen hun ogen, dat je dus wel autist bent. Jij mag snappen wat je zegt, maar het gros van de mensheid ziet het zo toch echt niet. Dus als je niet aangesproken wilt worden a.d.h.v. je etiket, gebruik het dan niet. Verwijs er niet naar. En laat mensen jou ontdekken, en niet je gebruiksaanwijzing. 

 

Een gebruiksaanwijzing, die door de meeste mensen die bv een Ikea kastje gekocht hebben, een van de eerste dingen is dat in de prullenbak beland en niet gelezen word. Een beetje als de cookies, en andere voorwaarden die je wegklikt, omdat het gewoon te lang en te saai is. Voor de liefhebbers: The human centipede van South Park laat het gevaar ervan zien. ;-) Dus waarom iemand gelijk je gebruiksaanwijzing door zijn strot rammen? Dan wíl je toch volgens de etiketten behandeld worden, en niet als mens? 

 

En ik zie heus wel in dat het soms wel eens handig kan zijn. En dat een gebruiksaanwijzing soms nodig is. Maar het gaat er mij om dat de etiketten tegenwoordig de status van Maatstaf aan het verwerven zijn. Ben je autist? Betaal je maar extra voor je verzekering, want blijkbaar kan je eerder doodgaan. Autist? Probeer je rijbewijs maar eens te halen als je eerlijk alles invult, je zou niet de eerste zijn die er op afgerekend word. Ben je autist? Oh dan kijk jij dus geen mensen recht in de ogen en kan je niet tegen aanraken. Een autist op het werk? Je ligt sneller buiten dan je denkt. Of je verveelt je stierlijk, omdat je je "ei" niet kwijt kan in je werk, omdat je tegengehouden word door je collega's. Terwijl er autisten zijn, die werkelijk BRILJANT zijn. Dus...Who the fuck bedenkt die dingen?! En waarom?!

 

Het doet alleen maar afbreuk aan de mens. En dat moet je niet willen. En ik snap dat een hoop mensen er wel wat aan hebben. Maar tegelijk worden ze, misschien onbewust, zo wel beperkt in hun kunnen. En zeker onderschat door degenen zonder etiket, in hun kunnen. Ik heb de slimste mensen, de domste dingen zien doen. En de "domste" mensen, de slimste dingen. Het is gewoon eigenlijk sowieso kut: slim, dom, ADD, ADHD, autist, borderliner, bipolair, schizofreen: het is gewoon áltijd KUT. Met of zonder etiket.

 

Dus lang verhaal kort: ik ben tegen de bergen etiketten, die aan de lopende band en volgens de 'trend van het moment' worden uitgedeeld. Mijn persoonlijke mening is dat het afbreuk doet aan het leren waarderen en appreciëren van de mens. En dat is wat we nu in deze tijd, eigenlijk eens zo hard moeten doen: de mens waarderen en appreciëren. Van alle kanten. En ik ben de eerste die daar fouten in maakt, ben daar maar zeker van. Maar mijn streven is wel, naar elke mens als een volwaardig mens te zien. 

 

"Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet." En leer jezelf liefhebben. Want volgens de bijbel is het: "heb uw naaste lief als uzelf", wat het nastreven waard is. Maar als je niet van je eigen houd, kan je ook niet van een ander houden. Als je geen begrip hebt voor jezelf, kan je dat ook niet hebben voor een ander. Actie - Reactie.

En dan eindig ik met deze: als je bij een ander wel doet, wat je niet wilt dat bij jou geschiedt: kijk in de spiegel en ontvlucht het niet. 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.