Sociaal Besef

Gepubliceerd op 22 mei 2021 om 00:42

Ik begin deze blog met het volgende: "geenszins ben ik perfect, noch zal ik het ooit worden." Dit ontslaat me overigens niet van verantwoording voor wat ik zeg en doe. Maar ook ik ben niet iemand die je als voorbeeld moet volgen. Ik ben evenzo als jullie, vol goede dingen, maar ook slechte dingen. Zelfreflectie is de oplossing hier. 

Vandaag ga ik een ouder onderwerp terug aankaarten. Omdat het alleen nog maar belangrijker is geworden. Welk onderwerp ik bedoel? SOCIAAL BESEF. Ik heb er eerder over geschreven in duidelijke vorm bij mijn blog The Selective Collective en in minder duidelijke vorm, voor sommigen, in mijn blog De Mens

Ik zal met dingen beginnen die ik beschouw als sociaal besef. Ik hou ze zo kort mogelijk, gezien het waarschijnlijk weer meer een brunch blog, dan een ontbijt- of lunch blog word. 

 

Iemand die voor een dakloze, zijn werk onderbreekt, om even de winkel in te lopen. Vervolgens buiten komt met zijn armen gevuld met boodschapjes, en deze in de tassen van de dakloze steekt. En dit zonder ook maar kenbaar te maken aan de dakloze, die lag te slapen dat hij het was. Niemand zag het, dacht hij. 

 

Vrijwilligerswerk. Nog een vorm van sociaal besef. Er belangeloos staan, voor de hulpbehoevenden. Hier kom ik later nog op terug, in de opsomming van gebrek aan sociaal besef. En zo hard nodig in deze tijd: vrijwilligers. Stel je in de plaats van de mensen die erin zitten. Stel dat jij daar zit, moederziel alleen in een verzorgtehuis en je ziet niemand. Ofwel ontnomen door Magere Hein, ofwel omdat er simpelweg niemand is die wilt. 

 

Een praatje maken met iemand, zonder degene te beoordelen op uiterlijkheden. Echt een praatje maken met de mens, en niet het omhulsel of de attitude die je ziet. Verder kijken dan je (wip)neus lang is. Dieper kijken, naar de kern, niet naar de oppervlakte. Zie de diamant, onder het gerimpelde wateroppervlak, verscholen tussen de keien. Zichtbaar voor zij die willen, onzichtbaar voor degene die het niet willen. Hier kom ik ook nog op terug, later in deze blog. 

 

Nu zitten we al een behoorlijke tijd in een corona pandemie... We hebben allemaal te dealen met omstandigheden om ons heen. Besmettingen. Quarantaines. Complotten. Overheid. Nieuwe wetten en regels. Geweld. Onrecht. Onbegrip. Egoïsme. Dominantie. Indoctrinatie. Kortom: een heel erg Asociaal besef

 

De ene topviroloog, na de andere wordt bedreigd. Van dreigementen van toetsenbord helden, tot fysieke dreigementen met, jawel, een raketlanceerder maar liefst. De reacties van de virologen zijn erg verschillend. De ene doet in eerste instantie, alsof ie de huid van een olifant heeft. De andere gooit nog wat extra olie op het vuur. Daarbij EGO op de plaats voor sociaal besef zettend. Schiet me maar af, het boeit me niet. 

 

Dan heb je de complot/compleet denkers. Ik nuanceer hier intussen, in vergelijking met mijn blogs over Corona ( hier , hier , hier en hier te vinden). Waarom? Omdat ik onbewust voor de persoon in kwestie, of misschien wel bewust? Min of meer gedwongen ben om te nuanceren. Ben ik ook niet te beroerd voor, om dat dus te doen. Ik raakte wonder boven wonder, op de Asociale media, in gesprek met een persoon, die met weinig woorden, veel wist te zeggen. 

 

Ik maakte een misrekening, in waar de persoon voor stond. En ik sprak de persoon aan. Half en half klaar voor het gevecht. Maar dat viel tegen. Of beter gezegd, mee. Voor de eerste keer ooit, stond ik versteld van íemand op de asociale media. Een compleetdenker, die heel genuanceerd een boodschap uitdroeg. Een boodschap waarvan ik de waarheid niet kan ontkennen. Immers, het leek alsof ik in de spiegel keek. En dit op een goede manier. Een manier die tot nadenken stemde, en tot zelfreflectie. 

 

Had ik niet verder gekeken dan mijn eigen neus, had ik niet dieper gekeken... Dan was dit belangrijke onderdeel, dit besef er niet geweest. Deze persoon heeft laten zien, dat er gelukkig nog wel mensen zijn met een goed begrip van Sociaal besef, de wereld en het leven. 

 

Nu kom ik even terug op vrijwilligerswerk. In vrijwilligerswerk, zoals ik gedaan heb, zie je veel, hoor je veel. En voel je veel. Je stelt je belangeloos ten dienste van een hulpbehoevende. In mijn geval al dan niet dementerend. Mijn eigen voorkeur ging naar dementerend, en langer dan mijn baas het toeliet. Maar dat maakte ik van tevoren wel duidelijk. 

 

En dan heb je van die mensen... totaal los van wat er in de wereld gebeurd? Ego? Ik heb geen idee. Maar als je dan alles doet voor je cliënt, voor hun welzijn. Terwijl bv de familie er nooit is, en als die er wel is, je cliënt zo overstuur maken, dat het eigenlijk niet leuk is. En die zitten dan tegenover je en die zeggen je dan doodleuk recht in je gezicht: "Ja, maar vrijwilligerswerk, kun je geen werk noemen he." Terwijl ze zelf werkloos thuis op de bank zitten en profiteren op een ander zijn kap. 

 

Of mensen die dus als assistentie van je cliënte, op een overleg erbij komen. Een cliënte die achteruit gaat in gezondheid, die word door de betreffende instanties goed in de gaten gehouden. Indien nodig komen daar dus alle instanties voor rond de tafel te zitten. En die assistentie, die zit dan langs je cliënt, terwijl je met 3 partijen rond de tafel zit. Er al 5 partijen aan bezig zijn. Allemaal op poten gesteld van mijn bazin en mij, daar wij de kortste lijn hadden met de cliënte. En die zegt dan doodleuk in je gezicht: "ja maar ik kan jullie niet serieus nemen, de vrijwilliger niet en jullie als instantie ook niet." Terwijl ze er nooit is en haar handen evenmin uit de mouw stak. 

 

Sociaal besef... weinigen weten wat het écht inhoud, en dat je er zelf het beste voorbeeld van kan zijn. En ik ben de eerste om te zeggen, dat ik vaak ook laat zien dat ik geen sociaal besef heb. Zij die zonder zonde zijn.... 

Mensen, laten we aub het sociaal besef terug toelaten. Want zolang dat niet gebeurd, zal de rest van wat we allen zo belangrijk vinden, zo zoeken, zo verlangen, niet komen. En draaien we alleen maar dieper de draaikolk in, tot in het zwartste gat ooit. 

 

Besef dat we sociaal besef nodig hebben, om de wereld mooier te maken. 1, mensen, 1 is het antwoord, altijd op alles. 

 

Met dank aan de Matrix. 

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.